Элиза Орозова — Сагыныч

Жалындын кучагына,
Мени, мени таштаба.
Жалбарып күтөм,
Ыраа көрбөй башкага.
Жадырап күлүп алдымдан,
Чыга мени тосуп ал.
Жарыгың төгүп,
Жылмая карап наздана.
Кайырма:
Айткым келет сага кел деп,
Эми тезирээк.
Айтчы, жаным ал күн,
Неге, неге кечигет?.
Сагынычым сага күчөп,
Улам-улам мени кыйнады.
Сага арналат,
Ушул сезим ыргагы.
Саамайым сылап өтсө,
Өтсө таңкы эрке жел.
Сага окшотуп,
Жаралуу жүрөк туйлады.
Кайырма:
Айткым келет сага кел деп,
Эми тезирээк.
Айтчы, жаным ал күн,
Неге, неге кечигет?
Ар бир саатым өтпөйт жылга айланып,
Ар бир күнүм мага кылым сезилет.