Улук Назар — Жарат

Өзүңдү сүйүп калып
Бул сүйүүдөн күлбөс болдум
Сезимдер кыйнаганда
Башка деп мен жүрбөс болдум
Жар болуп башкага сен
Бул өмүрдө сыздап тоңдум
Сүйүүдөн азап тартып
Болду эми сүйбөс болдум

Өрттөнүп барам сүйүүдөн калган жарат
Жүрөкө урат кыйнап оюмду бурат
Соолудум кургап эсимден кетпейт турат
Кыйналып турам сезимдер калды куурап

Бир болбогон бул максаттар барып барып от болдум
Ал отко күйүп барып өзүм дагы жок болдум
Оорусам даары болуп оюмду баары болдуң
Жашооңдун мыйзамы деп башканын сен жары болдуң

Өзүңдүн эңсеп жүрүп жүрөгүмө кайгы толду
Сен менен бир боло албай жалгыз калдым а мен шоорду
Азапка жүрөк толду жолуккан сага жолдо
Сүйүүдөн азап тартып башканы мен сүйбөс болдум