Ашкананын ээси менен цаген

Бир күнү Цаген бир жактан үйүнө келатып катуу жаанга кабылды. Жакын жердеги ашкананы көрө сала, жамгыр басылганча калкалана турайын деп кире калды. Ашканада жып-жылуу, даамдуу тамак жыттанып турду.

Жаан басылып, Цаген чыкмак болгондо ашкананын ээси токтото калды:

– Эмне акча төлөбөй кетип баратасың?

– Эмне үчүн акча төлөшүм керек? – таң калды Цаген.

– Кантип, эмнеге? – дейт кожоюн. – Сен тамактын жытын жыттаган жоксуңбу?

– Жыттасам жыттагандырмын, бирок тамагыңды көргөн да, жеген да жокмун!

– Баары бир жыттаганың үчүн төлөшүң керек! – деп тиги артынан калбайт.

Цаген тигинден кутулбасын көрдү да айтты:

– Макул, төлөсө төлөйүн, акчам жок эле, үйдөн алып келип берейин.

Үйүнө барып акча алып келсе ээси күтүп отуруптур:

– Алып келдиңби акча?

– Алып келдим, – дейт Цаген. Колун чөнтөгүнө салып, тыйындарын шыңгыратып койду.

– Уктуңбу, тыйындар кандай шыңгыраганын?

– Уктум.

– Мына эми сен экөөбүз эсептештик. Мен сенин тамагыңдын жытына тойдум, сен менин акчамдын добушун укканыңа ыраазы бол, – деди да ашканадан чыгып кетти.