Чычкан жана Калемсап

Вованын стөлүнүн үстүндө Калемсап жашаптыр. Бир күнү Вова уктап жатканда, үстөлгө чычкан чыгып келди. Калемсапты кармап көрүп жана уясына сүйрөп кетти.

Кое берчи мени, суранам! Калемсап жалынып ийди. — Мени эмне кыласың? Мен жыгачмын, мени жегенге болбойт.

— Мен сени кемирем!- деди чычкан.
— Менин тиштерим кычышат, мен бир нерсени дайыма чайнап турушум керек. Мына ошондой! — Чычкан Калемсапты оорутуп тиштеп алды.

-Ой,- деди Калемсап. — Анда мага акыркы жолу бир нерсе тартуу үчүн убакыт бериңиз, андан кийин каалаганыңызды жасаңыз.
-Макул, -деди Чычкан, — тарт! Бирок баары бир мен сени кичинекей бөлүктөргө бөлүп кемирип коём.

Калемсап оор үшкүрүп, тегерек сызды.
— Бул сырбы? — деп сурады чычкан.

-Балким сыр,- деди Калемсап жана дагы үч кичинекей тегерек тартты.
— Албетте, сыр жана бул анын тешиктери, — деп Чычкан боолголоду.

-Мүмкүн тешиктер, — деп Калемсап макул болуп, дагы бир чоң тегерек тартты.
— Бул алма! — деп чычкан кыйкырды.

-Мүмкүн алма, — деп Калемсап мындай узун тегерекчелердин бир нечесин тартты.

-Билем, бул колбасалар! — деп Чычкан кыйкырды, эриндерин жалап, — Болду, тез токто, менин тиштерим аябай кычышып атат.

— Бир аз күтө туруңуз, — деди Калемсап.
Ал бурчтарды тарта баштаганда, Чычкан кыйкырды:
— Бул мы… ка окшошуп атат. Тартпа болду!

Калемсап чоң муруттарын тартып койгон …

— Ооба, бул чыныгы мышык! — деп корккон Чычкан чырылдады. — Сакта! — жана уясына чуркап жөнөдү.

Андан бери Чычкан мурдун ошол жерден көрсөткөн жок. Ал эми Вованын Калемсабы азыркыга чейин жашап келет, болгону ал ушунчалык кичинекей болуп калды.
А силер достор ушундай чычкандар корко турган мышыкты калемиңиз менен тартканга аракет кылыңыз.