Түгөлбай Казаков — Ак бантик

Эселек кыз элең бир кезде,
Чачыңа ак бантик байлаган.
Бой жетип кетипсиң бул кезде,
Көркүңө көз таштап, таң калам.
Кайырма:
Нурлуу жүзүң кандай жаркын,
Арманысың кандай жандын?
Чынарым ай, мөлтүрөйсүң эркем,
Тоо булагындай…
Жол жатат созулуп алдыңда,
Азгыраар ар дайым шок күлкүң.
Бой жетип, татына кыз болдуң,
Чачыңда ак бантик жок бүгүн.
Кайырма:
Мезгилге кол создум жалоорун,
Мезгилге эрксизден алдырдым.
Белгисин балалык чагымдын,
Айтчы сен, кай жерде калтырдың?
Кайырма: