Съездбек Искеналиев — Жалгыз гүл

Кыялап баскан жолуңда,
Кызыл гүл болуп жайнасаң.
Борошо күнү торуңда,
Босторгой болуп сайрасаң,
Чыгар беле арманым.
Жетер беле дарманым,
Кайырма:
Жалгыз гү бар, арасында гүлүмдүн,
Жалгыз из бир, тереңинде билинди.
Экөөнү тең, бир өзүңө арнагам,
Дайым сенин ышкы отуңа кармалам.
Гүлдүн мага кызылы жок,
Сен аны өстүрбөсөң.
Дилдин мага кызыгы жок,
Назданып өптүрбөсөң.
Чыгар беле арманым,
Жетер беле дарманым.
Кайырма: