Амир Аскаров — Өкүнүч

Көз жаш болуп ыйлап төгүлөм,
Көз мончоктой сынып бөлүнөм,
Сени эстесем.
Көлдөй терең ушул өмүрдөн,
Көп киши жок, жалгыз көрүнөм,
Сен кетпесең.
Кайырма:
Өтүнөмүн, өзгө жанга кетпечи,
Өткөн күндү эстечи,
Өкүнүчкө эзбечи.
Күнөө кылсам,
Койчу мени кечирип.
Кайгы-муңга кезигип,
Калдымбы же кечигип?
Айтпадың чечилип.
Кош эми, сезбедиң арманым,
Колум сунуп, жетпей калганым,
Сен кайрылбай.
Билемин сүүүңдүн жалганын,
Бир келген таалайың танганың
Сен кайгырбай…
Кайырма:
Жетпесимди түшүндүм,
Жалбырактай күздө үзүлдүм.
Муздак сезим кабылып,
Муза болбой сүйүүм үшүдүм.
Жалынсам да келбедиң,
Жалын сүйүү бербедиң мага,
Бербедин мага…