Азиза — Түгөйүмө

Жаралып бир мен үчүн
Жүрөктө сырым болдуң
Канчалык жазсам дагы
Бүтпөгөн ырым болдуң
Көрбөсөм көңүл дегдеп
Чарчасам кубатымсың
Өзүңсүз бул жашоонун
Кунарсыз болору чын

Эркелеп эс аламын
Эң назик сөздөрүңдөн
Кубантып кубат алам
Кумарлуу көздөрүңдөн
Бөксөрүп баратканда
Кайрадан толуп турам
Тагдырга ыраазымын
Өзүңө жолуктурган

Жаштыктын жалынысың
Жашоомдун жарыгысың
Жан дүйнөм ооруганда
Дарынын аныгысың
Көзүмдүн карегисиң
Көңүлдүн данегисиң
Теңирдин теңдеши жок
Арнаган белегисиң