Бек Борбиев — Мончок көз жаш

Махабат бал кымызын жутканымда,
Мемиреп мен атыңды укканымда.
Көөдөндө эң алгачкы сезим жанган,
Көңүлүм көз карашың тутканында. 

Кайырма:
Мончок, мончок көз жаш, 
Бул — сүйүүм менин,
Кайдасың, азыр кимге периштесиң?
Мезгилди ошол жазга кайрып барып,
Гүлдөргө бөлөгүм келет менин, 
Жүзүңдү бир көргүм келет менин,
Дагы эле өпкүлөгүм келет менин.

Оо, андан өтсө дагы канча жылдар,
Сен деген жан дүйнөмдө жалгыз сыр бар.
Чеберлер эстебесе ал күндөрдү,
Чертилип кете берет жүрөк кылдар. 

Кайырма: