Бек Борбиев — Сен мени неге сүйдүрдүң

Билбейм канча бел аштым
Күн түн бекем мыкчып ат жалын
Адашканда адаштым
Күйүп турду мен деп от шамың

Жыгылаарда бирок кез болду
Тикелей өрдө бошоп басмайыл
Ызгаар бороон менен кармашып
Бул дүйнөдө билип күткөн сен барың

Кайырма:
Сен мени неге сүйдүрдүң?
Тутаналбай жүрүп өчөт дедиң го
Сүйүү отко күйүп чыдабай
Журтуң таштап көчөт дедиң го
Деңизиңде мени сүзалбай
Сен чөгөт дедиң го
Сен чөгөт дедиң го

Бегимайдай ырдасаң
Ыраймаалы төккөн сенсиң дастаным
Данияр деп мага сыр айтсаң
Жамилямсың менин сенсиң асманым

Утуп чыктым жорго байгеден
Таң ашырбай гүлсараттан тер албай
Улак чаптым тиштеп камчымды
Жула качып алдыңа жүрөгүм таштадым

Кайырма:
Сен мени неге сүйдүрдүң?
Тутаналбай жүрүп өчөт дедиң го
Сүйүү отко күйүп чыдабай
Журтуң таштап көчөт дедиң го
Деңизиңде мени сүзалбай
Сен чөгөт дедиң го
Сен чөгөт дедиң го