Чычкан

Чычкан болуптур. Жаз келип, нельм менен осётр балыгын кармоону ойлонот. А балыкка чыгыш үчүн кайык керек да, туурабы? Кайыкты кайдан алмак элем деп, жаңгактын кабыгын кайык кылмай болот. А калактычы? Кайдан алса болот? Кайдан алмак эле, жалбыракты калак кылса деле болот да.

Ошентип сүзүп жөнөйт, кыңылдап ырдап:

– Жаңгак-кабык кайыгым: ляй-ляй-ляй… А жалбырак калагым деп кайыйын: ляй-ляй-ляй.

Бир айылга жеткенде жээктен балдар чурулдайт:

– Э-эй, чычкан, бери кел, татты жейсиң!

– Эмне болгон таттуу?

– Щука балык менен.

– Щука балыгыңар менен жебейм.

Кайрадан сүзүп жөнөйт, кыңылдап ырдап:

– Жаңгак-кабык кайыгым: ляй-ляй-ляй… А жалбырак калагым деп кайыйын: ляй-ляй-ляй.

Бир айылга жеткенде жээктен балдар чурулдайт:

– Эй, чычкан, татты жебейт белең?

– Эмне болгон татты?

– Өрдөктүн эти менен!

– Жок, өрдөк эти кошулган татты жегим келбейт!

Кайрадан кыңылдап жөнөйт:

– Жаңгак-кабык кайыгым: ляй-ляй-ляй… А жалбырак калагым деп кайыйын: ляй-ляй-ляй.

Аз жүрдүбү, көп жүрдүбү, айылдын балдары чурулдайт:

– Эй, чычкан, осётр икрасы кошулган таттыга келиң!

– Ням-ням-ням-ням, жандилимден барам анда, баратам!

Жээкке жетип барат. Алдына осётр икрасындагы даам келип, мыймыңдап жеп баштайт чычкан.

Жей берип, жей берип, курсагы чандыйат. Топтоголок болуп калат.

Балдар чуру-чуу түшүп:

– Чычкан, чычкан! – дешет. – Кайыгың да, калагың да сууга агып кетти!

Чычкан тызылдап жээкке чуркайт. Чалынып чыгылат. Иттин буту оюп кеткен чуңкурга чалыныптыр. Курсагы жарылат.

– Кыздар, кыздар! – деп кыйкырат чычкан, – учук сапталган ийне же темене алып келгилечи, курсагым жарылды!

Тызылдап жүгүргөн кыздар тез эле учук сапталган ийне менен чычкандын курсагын жамай салышат да, бутуна тургузушат.

Бечара чычкан темтеңдеп жаңгак-кабык кайыгын, жалбырак-калагын издеп жөнөйт. Отуруп дем алат. Көңүлү чөгүп, жолун улайт. Ырын болсо унутат. Болгону, кайыгы менен калагы гана ляй-ляй-ляй деп ырдаган бойдон агып кеткен дейт.

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован.