Дилшат Кангелдиева — Эгер мен

Эгер мен гүл болуп жаралсам,
Терезең түбүнөн өсмөкмүн.
Анда угуп эрте-кеч үнүңдү,
Ар дайым жүзүңдү көрмөкмүн.
Эгер мен суу болуп жаралсам,
Мелмилдеп бакчаңдан агармын.
Жүзүңдү жууганы келгенде,
Шыбырап сырымды айтмакмын.
Эгер мен куш болуп жаралсам,
Бир сенин багыңа конмокмун.
Шагыңа салып мен уямды,
Түбөлүк жанаша болмокмун.
Эгер мен нур болуп жаралсам,
Шооламды бир сага төкмөкмүн.
Бейкапар сен уктап жатканда,
Жүзүңдөн аймалап өпмөкмүн.