Расул Маматкулов — Булактагы кездешүү

Асман тунук, ай тунук, көл да тунук,
Алмаз сымал көп ойлор менде тунуп.
Сезип калдым ай мөлмөл ак сүйүүңдү,
Сен отурган булакта мен да отуруп.
Сен дагы сездиң бекен, туйдуң бекен?
Махабат күүсүн черттим нечен, нечен.
Баардыгы өлбөс болуп сага арналат,
Карааның карегимде калды бекем?
Асман тунук, ай тунук, көл да тунук,
Алмаз сымал көп ойлор менде тунуп.
Сезип калдым ай мөлмөл ак сүйүүңдү,
Сен отурган булакта мен да отуруп.