Түгөлбай Казаков — Тоо гүлдөрү

Жыпарын чачып буркурап,
Тоо гүлдөрү кулпурат.
Көздөн учуп элеси,
Көрбөй аны ким турат?
Кайырма:
Кеттим, кеттим мен жөнөп,
Бетке жумшак жел келет.
Терезеге тигилип,
Сулуу кыздар термелет.
Жол жарылса экиге,
Бийик өңдөнүп, чимирилет дөңгөлөк.
Жасалма гүл шаарда көп,
Бирок көңүл бөлүнбөйт.
Жасалса да канча алар,
Тоо гүлүндөй көрүнбөйт.
Кайырма:
Өмүрүмдө самаган,
Тоо гүлдөрү, садагам.
Жүрөк толо сагыныч,
Силерди издеп баратам.
Кайырма: