Самара Каримова — Ай тумар

Калтардай чачың тарадың неге
Кайгылуу муздак карадың неге
Каркыра болуп канаты талган
Качанкы мени аядың беле
Кундуздай чачың тарадың неге
Кусалуу муздак карадың неге
Кунарсыз түндөй тажадың беле
Кумарлуу кечти самадың беле
Өмүрдүн ызгаар борону болуп
Өксүгөн ырдын обону болуп
Өлчөсүн таппай, махабат демин
Өзүңдү келем жогору коюп
Арзууда барбы жазыгым менин
Алыстап кеттиң ашыгым менин
Ааламдан издеп, асылым демим
Жаштыгым менин, асылым менин