Мирбек Атабеков — Сагыныч

Бакыт мага сезилип,
Ак жаан болуп себелеп.
Саамайыңдан сылап жүрктөн,
Өз жарыңды күтөсүн.
Саат өтпөй, күн өтпөй,
Кою түндө өчпөйт чырагым
Жамалыңа жан жетпей,
Күндөр өтпөй, таң кетпей.
Көңүлүмдү сага бурайын,
Жамалыңдан сылайын.
Жарашыктуу жаз айым,
Сүйүү гүлүн сага сунайын.
Саргайынкы кеч күздөй,
Санаам калды үзүлбөй.
Сүйөрүмдү сага билгизбейм,
Караныңа зар болуп.
Сенсиз дүйнөм тар болуп,
Түндөр өтөт дагы билинбей.