Алмаз Шаадаев — Айрылып кеттин алыска

Айрылып кеттиң алыска,
Таштап мени бул азапка,
Сага күйгөн бул кайгыма ишенбедиң,
Жалгандан сен мага күйүпсүң,
Жалыны жок муздак суйупсун.
Азыпты үйүп жүрөгүмдө ачуу дарт болдуң,
Кетипсиң үнсүз көз алдымдан сен,
Неге мени мынча кыйнайсың .

Чын сүйүүбүздү ызаа кылба,
Кайрылып келбей мени капа кылба,
Үмүттөрүмдү шамалга учуруп,
Мени мынча азапка салба,
Сенсиз бул өткөн үмүт ойду,
Жүрөктүн ызаасы унутпай койду,
Болду жанымды мени кыйнаба жүрөгүм ыйда муң зарда,
Дартым азап дарт болуп калды.

Тагдыр мени күйүткө салды.
Сенсиз арман жалгыз жаткан..
Таңдарым аткан ..
Ишенбей сагынычта жүрдүм .
Келетдеп кубанычта күттүм,
Үмүт үзалбай тереземден мен жол карап жүрдүм.
Айрылып кеттиң алыска….