Апаз Жайнаков — Бир өзүңө

Болукшуган жаштыкта убай калды,
Бойго сиңип таралбай кумар калды.
Арзышпаган түнүмдө арман калды,
Ак сүйүүдөн тигилип тумар калды.
Айтылбаган өзгөчө сырлар калды,
Арналбаган өзүңө ырлар калды.
Жалындаган жаштыкты жашка чайып,
Жакындашып баспаган кырлар калды.
Көңүлүмдө басылып сөзүң калды,
Көз алдыга тартылып элес калды.
Жеңилбеске бет албай сезимдериң,
Жетелешип баспаган белес калды.