Чыңгыз Мырзаев — Кусалык

Жымыңдап жүрөгүмдү жаралайсың,
Сүйүүмдү сунуш кылсам карабайсың.
Асманда калкып учкан ак куу болуп,
Жалындуу жаш жүрөккө уя салдың.
Кусалуу жан дүйнөмдү сабаладың,
Карачы жок дегенде дос катары.
Өзүңдөй мен да адамдын баласымын,
Күнөөлө колдон келсе табиятты.
Көрбөсөм бир өзүңдү тура албадым,
Көргөндө кызыл гүлүн суна албадым.
Ардагым, арманымсың жетпей келген,
Суранам жардам берчи, Жаратканым.