Каныкей — Мен эстеймин

Мен эстеймин ар бир күндүн өңүн
Эске түшөт ар түркүн өмүрүм
Учкан ойго турмушум алсыз
Жашаганга дарман жетпей жансыз
Кайырма:
Жансыз өмүр учат кайда,
Жашагым келет, бирок жок айла.
Тереңдикке түшкөн алсыз демим,
Ойлондурат мени кайра-кайра
Жансыз өмүр кайда…
Кылт этип тамчы тамгада
Кыян жүрүп сел өтчү
Кыйналып өткөн жолоочуу
Кылчайбасмын деп өтчү
Тар кечүү, тайгак жолдо көрүшөбүз.