Султан Садыралиев — Балама

Канымдан бүткөн,
Зарыгып көпкө күткөн.
Наристем менин,
Тазасың аппак сүттөн.
Жан дүйнөң балдай,
Кири жок берекемсиң.
Тамшанып чоңое бер,
Ак сүтүн эмип энеңдин.
Кайырма:
Ааламга балам канат кер,
Атагы чыккан болгун шер.
Алаканга салып элиң,
болгун мырза.
Тамтаңдап бассаң,
Таалайым нурун чачкан.
Жылмайып күлсөң,
Маанайым таңдай аткан.
Аман бол балам,
Жаркырап маңдайымда.
Алдыга коюп кадам,
Умтула бер дайыма.
Кайырма: