Күздүн шамалында учкан сары жалбырактай,
Көңүлүбүз жерге түштү,
Бирибизге жакпай.
Мен баары бир бирге түшкөн сүрөтүңдү сактайм,
Жарык болгон асманымды булуттарың каптайт.
Күндүн нурун көргүм келип,
Тиктеп түндү жамынып.
Жылдыздар да бекиниптир,
Бүгүн сага багынып.
Белек кылган шакегимди,
Керек эмес тагынып.
Идеалдуу мүмкүнчүлүк,
Жүргөндөргө жагынып…
Кайырма:
Унутпагын эми
Мен унутпайм сени.
Экөөбүздүн ортобузда,
Сезим калды кемип.
Сүйчү белең мени,
Айтчы, жаным, деги?
Эстеп жүрөм ошондо,
Мен сүйүү бар экенин.
Жаздын нөшөрлөгөн жамгырындай жашың акты,
Көрө албай жүргөнгө сени.
Бул көрүнүш жакты,
Жаман көрүп ошол кезде,
Болгон учур чакты.
Кучактадым сени эмес,
Биз жолуккан бакты.
Жакындады сени сүйүп,
Жолуга албай жүргөндөр.
Алыстадың көз жашыңды төгүп жүргөн түндөрдөн.
Соротушту белек кылып,
Жүздөй жыттуу гүлдөрдөн,
Унутпа, менин сүйүүмдү, башка менен жүргөндө…
Кайырма:
Унутпагын эми
Мен унутпайм сени.
Экөөбүздүн ортобузда,
Сезим калды кемип.
Сүйчү белең мени,
Айтчы, жаным, деги?
Эстеп жүрөм ошондо,
Мен сүйүү бар экенин.
Ulukmanapo
(Эм) Неге биздин жолдор экиге бөлүнүп кетти?
Артыңды бир карабастан кайсы жакка жеттиң!
Билем сен да кылдың колдон келген аракетти,
Тагдыр ортобузга койду өчпөс чекит.
Мен сени унутпайм,
Эсимде каласың.
Сен дагы унутпай,
Ырларым угуп жүр.
Баш ийип буйрукка,
Башкага тийип кет.
Бактылуу болууга,
Татыктуу перисиң.
Кайырма:
Унутпагын эми
Мен унутпайм сени.
Экөөбүздүн ортобузда,
Сезим калды кемип.
Сүйчү белең мени,
Айтчы, жаным, деги?
Эстеп жүрөм ошондо,
Мен сүйүү бар экенин.
