Эдил Маматов — Күнөө кимде?

Түйшүгүн тартып жалгандын,
Бастым өзүңсүз жолду.
Сен менен өткөргөн дүйнөмдүн,
Орду толбоду.
Түшүнүп бүтпөй кыйналдым,
Кайрылып келбедиң артка.
Оорутуп сезимди,
Жолуктум айыкпас дартка
Кайырма:
Билбеймин кимде?
Күнөө кимде?
Айтылбай калган, арман кимде?
Аёосуз жазган, баары жалган,
Күнөөсү кимде?
Сезбеген экен жан дүйнөм,
Өзүңдү өзгөдөн сүйгөн.
Жалгызым сен үчүн албырып,
Жалындап күйгөм.
Түйшөлүп түнгө байланып,
Күйүттүн азабын чектим.
Гүл болуп оролуп кай жакка,
Ким менен кеттиң?
Кайырма: