Кубаныч Сатаев — Неге сени сүйдүм ай?

Сен мени салдың жаным неге кайгыга?
Мен сенден калдым минтип айрыла.
Бирге жүрүп жок болдуң, ичте күйгөн чок болдуң,
Кайда кеттиң капырай, эс учумдан тандыра ай…
Кайырма:
А күйдүм, а күйдүм ай,
Неге эле сени сүйдүм ай?
Сүйдүм, сүйдүм, сүйдүм ай,
Неге эле сен деп жүрдүм ай?
Жүронүң эле элден такыр башкача,
Күлгөнүң тунук эле таптаза.
Эңсебеске арга жок, эңсегенде пайда жок,
Эмне кылам капырай, сыртым жалын ичим чок.
Кайырма:
Сен мени салдың жаным неге кайгыга?
Мен сенден калдым минтип айрыла.
Бирге жүрүп жок болдуң, ичте күйгөн чок болдуң,
Кайда кеттиң капырай, эс учумдан тандыра ай…
Кайырма: