Максат Бегалиев — Кусалык

Жаралды жан чыдагыс жалгыздык,
Жан дүйнөмдү алсыздык ээлеп бүт алгандай.
Буйрукка тагдыр тизгин салгандай,
Буюгамын арман ай, арга калбады.
Кайырма:
Терезеге тигилип,
Теребелге үңүлүп, жаным.
Күтүп келем зарыгып,
Билем жүрөк жемесин.
Билем кайтып келесиң жанып,
Эңсейм жарыгың.
Күүгүмдө күн нурунан издеймин,
Көрүшөбүз биз деймин, турмуштун жолунда.
Күн санап, сүрөтүңдү тиктеймин,
Ойлорумдун тизмегин өзүңдөн курап.
Кайырма: