Анапия Райымбекова — Эң аярым

Балдар айтып кайда кызыл гүл барын,
Биз ашканда ойноп тоонун кырларын.
Өргөн чачым сылагансың кармалап,
Ошол кезим сагынарым, эң аярым, жыргалым.
Бирге ойноп, жаттап жаштык ырларын,
Сезбептирмин анда көңүл жыргалын.
Эртели-кеч элестетип өзүңдү
Көргүм келип көксөйм эми, көксөйм эми, жыргалым.
Кызда кыйла сүйүү эрте жаралат,
Сыр ачууга кылбайт алар далалат.
Асыл курбум, айтылбай сөз калса да,
Кезек-кезек эстейм сени, жүрсө экен деп саламат.