Тойбосс
Тойбосс

‒ О, кайран бабаларым! ‒ деди карыя эми ошол сагыз-
ган конгон касек өрүктү карап. ‒ Атам Дөөлөт уста тиккен

өрүк.
Кемпир да көңүл бөлүп угуп турду.
‒ Бул өрүктү ошол киши тиккен эле. Атам, ыраматылык,

топурагы торко болсун, өлөр-өлгөнчө чарбак менен салам-
аликте жүрүп өттү. Бир жактан келгенде, же бак аралап ба-
сарда дайыма саамга токтой калуучу да, анан саламдаш-
чу: ‒ Ассалоому алейкум, бабаларым!

‒ Бул саламдашууну ошол кишиден үйрөндүңүзбү? ‒
деди кемпири.

Карыя күлдү да, анан сөзүн жөнөттү: ‒ Бир күнү, анда ки-
чинекей элем. Ата, ким менен учураштыңыз? ‒ деп сурап

калдым…
‒ Бабаларың менен, уулум. ‒ Дөөлөт уста уулун сынай

карады. Бала жаш эле, ошого аңкая түштү. Атаң бурум-бу-
рум сүйлөбөдүбү?

Бала бурум-бурум сөзгө түшүнө берчү эмес. Дөөлөт уста
күлдү да балага чарбак таржымалын баяндап берди.

‒ Четки курмайы өрүктү чоң атам Курманбай тиккен. Ан-
дан аркы өрүктү Курманбайдын агасы Нурманбай тиккен.

Нурманбайдын төрт уулу болгон: Турат, Мурат, Кубат, Кен-
жебай. Ошолор тээтиги катар өрүктү тигишти. Алардын бардыгы кечээги фронтко кетип, кайра кайтпай калышты. Алар-
дын арбагына багыштап, мына бул өрүктөрдү мен тиккем.

Уулум, биздин ата салтында дагы бир жакшы касиет бо-
лучу, аны да эске тутуп кой: ар бир жакшылык күнгө ба-
гыштап көчөт тикчүбүз. Ар бир үй-бүлөдөгү жаш баланын

төрөлгөнүнө, уул үйлөп, келин киргизгенде сөзсүз түрдө кө-
чөт тикчүбүз. Ким өз колу менен өрүк тиксе, ал өрүк ошо-
нун өзүнө айланат. Сен да өрүк тик!

‒ Жок, ‒ деди бала чындап, ‒ жок, тикпейм…
‒ Эмне үчүн тикпейсиң?
‒ Өрүк болгум келбейт…
Дөөлөт аталык мээримин чача уулунун көкүлүн сылады.
‒ А акылы жогум десе… Эми куру дегенде бабаларың
менен учурашып жүр…
‒ Макул, ‒ деди бала.

Ошондон тарта ал ар дайым эртең менен турганда сырт-
ка чыгып, бакка карап үн салат: ‒ Ассалоому алейкум, ба-
баларым!

Чарбактагы өрүктөр төрт мезгил бою: гүл жамынып жа-
зында, мөмө байлап жайында, саргазаңга чүмкөнүп күзүн-
дө, кар оронуп кышында баланын саламын үнсүз алик алып

турду. Там чарбактын дал ортосунда эле. Ортодогу там-
ды чарбак дайыма курчап ороп турчу. Улам бийиктеп өсүп,

шак-бутагы жайылган сайын там көрүнбөй баратты.
Бабалардын жакшылык күнгө арнап тиккен көчөттөрү
чарбакка айланып, урпактарына калтырган табериги болуп

калды. Карыя «ким өз колу менен өрүк тиксе, ал өрүк ошо-
нун өзүнө айланат» деген сөздү бекеринен айтпаса керек.

Карыянын өрүктөргө эмес, бабаларына айткан саламы,

ыраазычылыгы, урматтоосу экенин түшүндүңөр деп ише-
небиз.

Демек, силер чырпык тиксеңер чынар, көчөт тиксеңер
чарбак болорун унутпагыла.

Топ 10 популярдуу жомок

Ырдын атыLike саны
Ак эмгек – даамдуу нан184
Акылман казы жомогу156
Акылдуу бала148
УБАДАГА БЕК ЖИГИТ136
КҮЧ БИРДИКТЕ ЖОМОГУ122
Толубай сынчы жомок122
Алданган бүркүт102
Кыска жана күлкүлүү жомоктор98
Жорунун билемди үйрөнгөнү жомогу91
Көмөч нан (колобок) жомок91

Сизге жактыбы? Комментарий жазыңыз

Сиздин email адрес жарыяланбайт.