ЖАЛКОО

Бир киши тоого чыгып, отун алмакчы болот. Кечке дейре жеткидей тамак ашты аялына мыктылап даярдатып, балта, чот, аркан алып, таң атары менен үйүнөн чыгат. Күшүлдөп- бышылдап бийик тоонун башына чыгып, бир аз эс алууну туура көрүп, көк шибер чөпкө жамбаштай кетет.

Топ-топ өскөн карагандарды көз нуру менен санай баштайт: «Ал ка-
раган бир боо, бул караган бир боо». Ошентип, жүз боого жеткире санап, көңүлү жайдарыланат. «Кой эми, оозум менен орок орбоюн, карагандарды эртелеп чаап алайын, ‒ деп ордунан козголот.

‒ Күн төбөгө тийип келатыптыр. Түш болгон тура. Түштөнүп алайын. Күн болсо узун. Кечке дейре эки жүз боо караган-отун алыш деген эмне?!»

ЖАЛКОО 3

Аялы белендеп берген тамак-ашын майда чайнап, нык-
тап жейт. Курсагы тойгондон кийин көңүлү жумушту каала-
бай, кайра жамбаштай калып, карагандарды санай баш-
тайт: «Ал караган бир боо, бул караган бир боо». Санагы эки жүзгө жетип кетет. Айлана күүгүмдөнө баштаганда эсине келет. «Ка-ап, кеч кирип кеткен тура. А мейли, эртең деле күн бар го», ‒ деп балта, чот, арканын көтөрүп, алган бир боо отуну жок (санагында эки жүз), кечки даамдуу тамак-
ты ойлоп, шилекейин жутуп, үйүн көздөй шаша жөнөйт. Бул адаты күндө кайталана берет.

Ушундан улам бул лакап бүгүнкүсүн эртеңге, эртеңкисин
бүрсүгүнгө калтырган жалкоолорго карата айтылып келе
жатат экен.

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •