ШАХ-КОРОЗ

Достор менен бөлүш
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
8

Койкоңдогон бир короз болуптур. Көйрөң экен. Тиякка бир өтүп, биякка бир өтүп, көкүрөгүн жайып, короодогу тартипке көз салганы жанда жок экен. Бир күнү ал коргонго секирип чыгып үн катат:

– Ку-ка-ре-ку! Ку-ка-ре-ку! Мен – шах-корозмун. Хандардын ханы, шахтардын шахы, султан-корозмун. Мага караштуу тооктордун баары сүйкүмдүү, апапакай, капкара, чаарала, сапсары. Дүйнөдө кай жаныбар сулуу? Баарынан коркпогон кайсы жаныбар?

Жамыраган тооктордун баары жүгүрүп келет алдына – карасы, агы, чаараласы, күрөңү, сарысы бар. Баары улуу урматтуу хандардын ханы, дөөлөттүү-сөөлөттүү султан, шахтардын шах-корозуна жол бошотуп ырдашат:

– Ко-ко-ко-ко-куй, жарык чачкан ханыбыз, ко-ко-ко-ко-куй, укмуштуу султаныбыз, ко-ко-ко-ко-куй, нур чачкан шахыбыз, ко-ко-ко-ко-куй нур төккөн улуу паашабыз, сизге ким теңгеле алсын! Бу дүйнөдө сизден алдуу-күчтүү жан барбы? Бу жашоодо сизден акылдуу да, сизден сулуу да эч жан жок.

– Ку-ка-ре-ку! Ку-ка-ре-ку! – короздун үнү мурдагысынан да катуулайт. – Дүйнөдө кайсы жандуунун үнү арстандыкынан да айбаттуу? Кайсы жандын буттары жоон, көйнөгү ала-була?

– Биздин улуу урматтуу падышабыз сиздин гана көйнөгүңүз ала-була, сиздин гана буттарыңыз жоон, шахтын шахы, биздин султаныбыз сиздин үнүңүз арстандыкынан да айбаттуу, – деп какылыкташат тооктор.

Короз ансайын кербезденет. Төрөпейилдик менен таажысын тикчийтип, болгон күчү менен үнүн созот:

– Ку-ка-ре-ку! Ку-ка-ре-ку! Жаныма жакын келип жаңырта кыйкыргылачы кана: кимдин төбөсүндөгү таажы баарысыныкынан бийик?

Жамыраган тооктор сылаң короз конуп отурган коргонго келип баштарын ийип ырдашат:

– Сиздин чокуңуздагы таажы жалындай жарык чачат. Сиз бирден бир шахсыз, бирден бир падышасыз!

Күлтүйгөн ашпозчу акырын келет да, корозду шап кармайт.

– Ку-ка-ре-ку! Ко-куй эле, ко-куй!

– Ко-куй, ко-куй! Ко-куй! – тооктор чуру-чуу салат.

А ашпозчу өзүн шах санаган корозду колго түшүрдү да, улуу урматтуу падышаны мизи жалаңдаган бычак менен мууздап салса болобу! Ашпозчу шахтын шахынын ала-була көйнөгүн тытмалап жулду да, ченде жок кубаттуу султандын этинен шорпо кайнатты эле, аны жеп отурган адамдар минтип макташты:

— Ой-бай, бу короз укмуштай семириптир го. Даамын айтпа!

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован.