Ач карышкыр тамак издеп, кайсалаңдап келе жатса, алдынан түлкү жолугат.
-Жол болсун, Каке! Каякка жортуп жөнөдүңүз? – деп сурайт түлкү жылмаңдап.

-Кардым ачты, Түкө. Тамак издеп чыктым.

-Какебай, мен да ачка болуп, тамак издеп чыккам, жолугуп калдың, буюрса, жолум болот экен. Кел, чогуу издейли.

– Мейли, баштайлы анда,– деди карышкыр.

Карышкыр менен түлкү жорто жөнөштү.
Бир маалда талаада жаткан койдун казандай куйругун таап алышат. Кубанган карышкырдын көздөрү чоктой жайнап кетет. Оңой табылган тамакка таңыркап, түлкүдөн сурайт:

-Түкө, түкө, ай-талаада бекер жаткан бу кандай казан куйрук?!

Түлкү ойлонумуш болуп, шыйпаңдай сылык жооп берди:
-Капырай, Какенбай, бир жүүнү бош неме базарга барган чыгаар. Арзан баада сатып алса керек. Канжыгасына бош байлап, анан анысы түшүп калган чыгаар.

-Ой, Түкө, мен ушунуңан кооптонуп турам,- дейт карышкыр.
– Каке, сен кооптонуп коркуп турсаң, анда мен жей салайын, – деп түлкү куйругун шыйпаңдатып куйрукка умтула бергенде:

-Токто, токто! – деп карышкыр тап берип, тулкүнү качыра салды. Түлкү жалт берип, куйругун булаңдатып, шоңшоюп отура калды.
Ач карышкыр былкылдаган куйрукка арсайган тишин матырып, жеп кирди.

-Баса, Каке, мени да ойло! Олжону мени менен да бөлүшпөйсүңбү? – деди түлкү калп эле байкуш болуп.
Карышкыр аны жалт карап, тишин кычыратты.
-Был-жыр-рра-ба…,- деди да, койдун куйругун ач көздүк менен сугуна баштады. Куйрукка тойгон карышкыр оозун ачып, керилип алды да, ыңгырана жорто жөнөдү.
Ою ишке ашып, мыйыгынан күлүп, карышкырдын артынан ээрчиген түлкү:

-Капырай, Каке, тиги семиз куйруктан бир аз да болсо, даам таттырбадың го?! – деп даттанды.

-Түкө, мурдуңа майдын жыты барганы эле жетпейби сага! – деп корс-корс күлөт көк жал.
Бир аздан кийин карышкырдын көзү алаңдап, тили салаңдап, өзүн коерго жер таппай, ичи көөп кетти.

-Ээ.. куйрук жеген баатырым, өлүп бара жатасыңбы?! — куу түлкү кыт-кыт күлүп калат.
– Дарың барбы, түлкү-жаа-ан… Түкөшүүм…Аясаңчы агаңды.., – дегенге араң жарады карышкыр .
Түлкү суу ичке кирсе, ууланган немени бат өлтүрөөрүн билип:

-Уунун дабасы суу экен, аттиң. Суу ичсең жашайсың, бактың болсо, – деди.

Карышкыр болгон күчүн жыйнап, тили менен сууну жалап-жалап алат да, калпактай учуп кетти.

-Мына сага казан куйрук, чөлдө бекер жаткан май куйрук! – деди да, түлкү өз жолуна түштү.

Топ 10 популярдуу жомок

Ырдын атыLike саны
Алия менен жылкы50
Сырдуу сака36
Көмөч нан (колобок) жомок19
БУГУ ЭНЕ(«Ак кеме» повестинен үзүндү)16
Бурана жөнүндө уламыш14
Акылдуу балдар13
Акылдуу кыз жомок11
Жетим менен сыйкырчы жомок11
Акылдуу кыз9
Акылдуу бала8

Один комментарий к “Казан куйрук (казак эл жомогу)”

Сизге жактыбы? Комментарий жазыңыз

Сиздин email адрес жарыяланбайт. Обязательные поля помечены *