Эне жана бейиштин мөмөсү

Өткөн заманда бир кемпир-чал жашаптыр. Алардын

жалгыз уулу болгон экен. Уулун жаңыдан эле үйлөнтүп, ке-
линдин ысык чайын ичип, нанын жеп, сый көрүп отурар кез-
де карыя катуу ооруп калат. Көп өтпөй абышка көз жумду.

Эне жана бейиштин мөмөсү 3

Мезгил зымы-
рык куштай өтүп жатты. Кемпир карылыкка биротоло моюн сунуп, келин-уулунун колун ка-
рап отуруп калды.

Келини өз убагында тамагын берсе берип, бербесе ачка калтыра турган болду. Кемпир көргөн күнүн уулуна айтайын дейт, бирок мерез келини уулун да кууруп-жеп, экөөнүн турмушуна зыяным тийип калбасын деп унчукпайт.

Кемпир бара-бара өңдөн азып, алдан тайып, сыртка ки-
рип-чыга албай калды. Кошуналарына барып, ал-жайын су-
рашканга да алы келбеди. Кемпирдин акыбалын көргөнү

келгендерди келини жактырбай, кагынып-силкине бергени-
нен улам кошуна-колоңдору да чочулап, кийинчерээк катта-
бай калышты.

Ошентип, кемпир ооруга чалдыгып, төшөккө жатып калат.

Дагы эле уулунан келининин кылыгын жашырып, ал жөнүн-
дө жаман сөз айтмак тургай, кайра мактап, бул кесел өзүнүн

карылыгынын кесепети экенин айтат. Акыры ал ушул тагды-
рына моюн сунуп, эмнеси болсо да уулунун турмушу бузул-
баса экен, ‒ деп Кудайдан тилейт.

Бир күнү кемпир төшөгүндө жатып, жамынчысын оңдоюн

деп колун сунса, тарамыштуу териси шалбырай түшкөн, та-
мырлары көөп кеткен арык манжаларына катуу бир нерсе

урунат, оозуна салса, даамы ширин нерсе экен. Чайнап же-
генге тиш кайда? Эрдин кемшеңдетип, соруп жатты.

Ошол түнү анын ичер суусу, көрөр күнү түгөнүп, о дүй-
нө кете берет. Кемпирди жээк-жааттары, тууган-тууш-
кандары аруу жууп, сөөгүн жерге беришет. Бүт арма-
ны, таарынычы, кубанычы кемпирдин өзү менен кошо

кетет.

Арадан бир нече жыл өткөн соң, жаз алды менен кем-
пир коюлган мүрзөдөн бир жашыл көчөт өнүп чыгат. Көр-
сө, карыган эненин оозунда кеткен жемиштин данеги жа-
рылып, көктөп, мүрзөнүн топурагын жарып чыккан экен.

Ал кийин чоң даракка айланат. Анан жыл сайын шагы

ийилген мөмөсүн адамдарга тартуулап, ошо тирүү ке-
зинде көкүрөгү арманга толтура кеткен кемпирге сооп

алып келет.
Мүрзөдөн өсүп чыккан бейиштин мөмөсүн көргөн

эл аны өрүк деп атай башташат. Жыл сайын эзил-
ген мөмөсүн жеп, анын керемет ширин даамы эле

эмес, дарылык касиети да бар экени билинип, кийин

далай жерге кабары жетет. Анан ал жемиш көп оору-
ларга дабаа, дары катары колдонгонун билгендер

данектерин алып, короолоруна эгип, көчөттөрүн өстүрө
баштайт.
Жаздын мээрим чачкан күндөрүндө апакай гүлдөрүн

тегиз ачкан өрүкзарлуу Баткен аймагы, көңүл кушун кө-
көлөтсө, жайкысын береке чачкан токчулуктун асыл мө-
мөсүн берип, бүгүнкү күнгө дейре элге ырыскы болуп

келет.

Эне жана бейиштин мөмөсү 4

Бул уламыш Баткен чөлкөмүндө илгертен бери атадан
уулга, энеден кызга айтылып келаткан мурас экен.

Топ 10 популярдуу жомок

Ырдын атыLike саны
Алданган карышкыр жомок237
Таранчы менен түлкү206
Акылдуу дыйкан204
Ырыс алды — ынтымак193
Акыл карачач188
Ууру үкү135
Муз чолпу107
Көмөч нан (колобок) жомок89
Чоң кумурска менен кичинекей кумурска76
Жоогазын60

Сизге жактыбы? Комментарий жазыңыз

Сиздин email адрес жарыяланбайт.