АЮ МЕНЕН ЧИРКЕЙ

Дөбөдөй болгон чоң аю муштумдай болгон коёнду кармап алып, эч бир  жазыгы  жок  байкушту  кулагынан  чойгулап  кыйнайт.  Өлүмгө жеткирбесе да эсин оодарганга чейин алпарат. Ошондо коен капаланып:

— Кулак  жазылар,  көздүн  жашы  кургар,  бирок  ушунча  кордук көрө турган  эмне  жазыгым  бар!  Аю  токойдогу  аңдардын  чоңу,  күчтүүсү, карышкыр менен түлкү араларынан кыл өтпөгөн ысык достор.  Эми мен кимге корголойм? — деп арман кылат өзүнчө.

Читать далее АЮ МЕНЕН ЧИРКЕЙ

УУРДАП ЖЕГЕН АШ БОЛБОЙТ

Бир кембагалдын эки уулу болуптур. Эр жеткен эки уулуна бир күнү ата кеби айтылат:

– Берсе ашка, келсе ишке тойбой турган кезиңер, уулдарым. Эмне кылсак деген муратыңар бар?

Экөө тең үндөбөйт, не кыларды да билишпейт.

Читать далее УУРДАП ЖЕГЕН АШ БОЛБОЙТ

ӨТҮКЧҮ ГИЦЕК

Бир мерте чермдик Кубиш менен Паштьялка аттуу эки коңшу өтүкчү Гицекти чочутмак болушат. «Бирок кантип?» — деген суроо туулат. Анткени Гицек коркуу дегенди билчү эмес экен.

– Кел, минтебиз, – дейт шайтанданган Паштьялка, – сен өлгөн киши болуп, табыттын ичинде жатасың, анан ал кыйын болсо түнү менен өлүктү кайтарганын көрөбүз.

Читать далее ӨТҮКЧҮ ГИЦЕК

АДАМДАРДЫН ҮЛПӨТ ТОЮНДА БОЛГОН ИТ МЕНЕН КАРЫШКЫР

Ит менен карышкыр токойдон жолугуп калышат. Карышкыр ошол жерден итти кежигеден тиштеп, үңкүргө сүйрөп жөнөйт.

– Карышкыр, мени жегенде эмне? – дейт кыңкыстаган ит, – жүрү андан көрө адамдардын үлпөт тоюна, ал жерде шумдуктай тамактардын түрүн жейсиң.

Читать далее АДАМДАРДЫН ҮЛПӨТ ТОЮНДА БОЛГОН ИТ МЕНЕН КАРЫШКЫР

КҮКҮК МЕНЕН ЗЕЙНЕП

Илгери-илгери  бир  куш  жыгачтын  башына  уя  салып,  эки  балапан чыгарат.  Ал  балапандардын  биринин  аты – Күкүк,  экинчисинин  аты – Зейнеп экен. Балапандар бат эле чоңоюп, уядан учууга жакындап калат.

Учуп  кетүү  алдында  Күкүк  менен  Зейнеп  даярдык  көрүп,  алмак-салмак канаттарын күүлөп, машыга баштайт.

Читать далее КҮКҮК МЕНЕН ЗЕЙНЕП

ОРОЗО ТУТКАН ТҮЛКҮ

Мергенчи бир күнү кажырлуу капканды койду да, жанына көз кызартар чоң кесим этти таштап кетти.

Эттин жытын сезген ач түлкү шимшилеп жүгүрүп келип, этти жейин дейт, бирок ойлонот: «Йе, бул соо эмес. Мындай сулп эт талаада жөн эле жатканын өмүрүмдө көргөн эмес элем го». Тобокел кылгысы келбеген түлкү өз жолуна түшөт.

Алдынан карышкыр кезигип сурайт:

Читать далее ОРОЗО ТУТКАН ТҮЛКҮ

Жыт

Бир күнү делдең бөжөк жолдон бир ууч арпа таап алды. Алгач сактангандай акырын жыттап келип бир-экөөнү ирмеп чайнап көрдү.  «Бах» деп тамшанды ширесин соруп. Анан өзүн кармай албай ары-бери кайсап жиберди. Бирок бир ууч арпа канча кылмак эле: оозунда даамы эле калбаса, курсагына жук болгон жок.

Читать далее Жыт

ТҮЛКҮ МЕНЕН БАЧИК

Тоонун чокусунда бачиги менен жаткан түлкү ойдуңдагы алоолонгон өрттү тиктеп, жалындын илебине өзү кошо күйүп аткансып күйпөлөктөгөнүн көргөн бачик энесинен сурайт:

– Биякта туруп сиз эмне болуп атасыз?

– Ойдуңдагы жалын өрттөн мен да күйүп атам.

Бир убакта жанында жаткан бачиги кокусунан эле ылдыйга кулап жыгылат.

Читать далее ТҮЛКҮ МЕНЕН БАЧИК

ҮЧ ДОС

Илгери-илгери бир көп балалуу абышка-кемпир болгон экен. Бирок алардын балдарынын улам бири жерден боорун көтөрө электе эле чымчык жандары учуп кете берет. Тагдырдын башка салганына көнбөскө чара барбы?

Ошентип, кайгыга чүнчүп, көз жаштан алсырап, алдан-күчтөн эрте тайыган абышка-кемпирдин көкүрөк күчүгү — жалгыз баласы калат. Эми караан тутуп, карманаар жөлөгү ошо каргадай бала. Атын да Жөлөк деп коюшат.

Читать далее ҮЧ ДОС

Отунчу

Илгери бир отунчу жашаптыр. Анын аялы бар экен. Күн сайын ал токойго барып отун алуучу. Отунун сатып, кайра базардан ар кандай тамак-аштарды ташынып келчү. Аялы кечки тамак бышырчу да, аны жеген соң көңүлдүү отуруш башташчу: ырдашчу, бийлешчү, ар кандай оюндарды ойношчу.

Ошол элдин падышасы жарлык чыгарат да, анда  кечинде оюн-зоок өткөрүүгө, жарык жагууга туюу салынат. Элдин баары түнү катуу сүйлөбөй, чырактарын күйгүзбөй калат.

Читать далее Отунчу